باز با آن دیگری دیدم تو را 

 جای قهر و اخم خندیدم تو را

باز گفتی اشتباهت دیده ام

 گفتمت باشد بخشیدم تو را

باز هم این قصه ات تکرار شد

با رقیبان رفتنت انکار شد

آنقدر کردی که دیگر قلب من

از تو و از عشق تو بیزار شد

آن رقیبان یک شبت میخواستند

ذره ذره پاکیت میکاستند

شب به مهمان خانه ات مهمان شدند

 صبح اما از برت برخاستند

آمدی گفتی پشیمانی دگر

زین پس اما پاک میمانی دگر

گفتمت توبه به گرگان چاره نیست

گفتیم چون کوه ایمانی دگر

گفتمت باشد بخشیدم تو را اخم

وا کردم و خندیدم تو را

زین حکایت ساعتی نگذشت تا

باز با آن دیگری دیدم تو را

                                                                                   کافه نادری