خدایا!

به رغم تمامی تلاشهایم

شکست خورده ام...

نیازمند آن نیرو شهامت و ایمانی هستم

تا دریابم که در هرچه روی میدهد

رحمت تو نهفته است.

مرا خردی ببخش

که شکست را توقف نداند

و آن را نردبانی برای فراز به اوج ببیند

تا دریابم راه موفقیت من را  

شکستهای بیشمار هموار میکند....

دنیا که شروع شد زنجیر نداشت خدا دنیای بی زنجیر آفرید

 آدم بود که زنجیر را خواست شیطان هم کمکش کرد

دل زنجیر شد. عشق زنجیر شد. دنیا پراز زنجیر شد و آدمها همه دیوانه زنجیری.......

خدا دنیای بی زنجیر میخواست .نام دنیای بی زنجیر اما بهشت است.

امتحان ادم همین جا بود. دستهای شیطان از زنجیر پر بود

خدا گفت:زنجیرت را پاره کن . شاید نام زنجیر تو عشق است

یک نفر زنجیر هایش را پاره کرد.نامش را مجنون گذاشتند

.مجنون اما نه دیوانه بود ونه زنجیری

.این نام را شیطان بر او گذاشت

.شیطان ادم را در زنجیر میخواست...

لیلی مجنون را بی زنجیر میخواست.

لیلی میدانست خدا چه میخواهد.

لیلی کمک کرد تا مجنون زنجیرش را پاره کند

 لیلی زنجیر نبود لیلی نمیخواست زنجیر باشد

لیلی ماند...........زیرا لیلی نام دیگر آزادی است

روز قسمت بود خدا هستی را قسمت کرد خدا گفت چیزی از من بخواهید هر که باشد شما را خواهم داد. سهمتان را از هستی طلب کنید .زیرا خدا بسیار بخشنده است........

و هرکه آمد چیزی خواست یکی بالی برای پریدن و دیگری پایی برای دویدن.یکی جثه ای بزرگ خواست و آن یکی چشمانی تیز .یکی دریا را انتخاب کرد یکی آسمان را...

در این میان کرمی کوچک جلو آمد و به خدا گفت:من چیز زیادی از این هستی نمیخواهم.نه چشمانی تیز و نه جثه ای بزرگ نه بالی و نه پایی نه آسمان ونه دریا .تنها کمی از خودت کمی از خودت را به من بده ..

و خدا کمی نور به او داد .

نام او کرم شبتاب شد

خدا گفت:انکه نوری با خود دارد بزرگ است .حتی اگر به قدر ذره ای باشد .تو حالا همان خورشیدی که گاهی زیر برگ کوچکی پنهان میشوی.

و رو به دیگران گفت: کاش میدانستید که این کرم کوچک بهترین را خواست .زیرا که از خدا جز خدا نباید خواست

هزاران سال است که او میتابد. روی دامن هستی میتابد.وقتی ستاره ای نیست چراغ کرم شبتاب  روشن است و کسی نمیداند که این همان چراغی است که روزی خدا آن را به کرمی کوچک بخشیده است

                                                                     عرفان نظر آهاری

دیدی گفتم

تو شروع آسمونی

 میدونستم نمیمونی

 چشم تو آخر دنیاست

 خودت اینو نمیدونی

 داشتن و نداشتن تو

گاهی سخته گاهی ساده

اگه راهی اگه بی راه

 منم و پای پیاده

 آخ که چه ساده گم شدم

 تو غربت چشای تو

 سکوت شیشه دلم

 شکسته با صدای تو

 آخ که تموم لحظه ها

اسمتو یادم مییاره

 گذشته ها گذشته و

 هیچکی گناهی نداره

 وقتی با تموم قلبم

 واسه زندگی میمیرم

تن من میلرزه اما

  تو رو از خودم میگیرم

 منه بی من

 منه بی تو

 منه از سایه فراری

 میشم اون حادثه ای که

روزی بود و روزگاری

 حالا من نه توی قصه

 نه تو آرزو نه خوابم

این یه اتفاق ساده است

چرا دنبال جوابم؟

آخ که چه ساده گم شدم

تو غربت چشای تو

سکوت شیشه دلم

 شکسته با صدای تو

 آخ که تموم لحظه ها

اسمتو یادم مییاره

 گذشته ها گذشته و

 درگذشت پرشتاب لحظه های سرد

 چشمهای وحشی تو در سکوت خویش

 گرد من دیوار میسازد

 میگریزم از تو در بیراهه های راه

 تا ببینم دشت ها را در غبار ماه

تا بشمیم تن به آب چشمه های نور

  در مه رنگین صبح تابستان

 پر کنم دامن ز سوسن های صحرایی

 بشنوم بانگ خروسان را ز بام کلبه دهقان

 میگریزم از تو تا در دامن صحرا

سخت بفشارم به روی سبزه ها پا را

یا بنوشم شبنم سرد علفها را

 میگریزم از تو تا در ساحلی متروک

 از فراز صخره های گمشده در ابرهای تاریکی

 بنگرم رقص دوار انگیز توفانهای دریا را

در غروبی دور

چون کبوتر های وحشی زیر پر گیرم

دشتها کوهها را آسمانها را

 بشنوم از لابلای بوته های خشک

نغمه های شادی مرغان صحرا را

 میگریزم از تو تا دور از تو بگشایم راه شهر آرزوها را

 و درون شهر.....

قفل سنگین طلایی قصر رویاها

لیک چشمان تو با فریاد خاموشش

 راهها را در نگاهم تار میسازد

 همچنان در ظلمت رازش

گرد من دیوار میسازد

عاقبت یک روز .........

میگریزم از فسون دیده تردید

 می تراوم همچو عطری از گل رنگین رویاها

 می خزم در موج گیسوی نسیم شب

میروم تا ساحل خورشید

 در جهانی خفته در آسایشی جاوید

نرم میلغزم درون بستر ابری طلایی رنگ

 پنجه های نور میریزد به روی آسمان شاد

طرح بس آهنگ

من از انجا سرخوش و آزاد

دیده میدوزم به دنیایی که چشم پرفسون تو

 راههایش را به چشمم تار میسازد

 دیده میدوزم به دنیایی که چشم پرفسون تو

 همچنان در ظلمت رازش

 گرد آن دیوار میسازد

کی اشکاتو پاک میکنه شبا که غصه داری ؟

دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری؟

شونه کی مرهم هق هقت میشه دوباره؟

از کی بهونه میگیری شبای بی ستاره؟

پيداست هنوز شقايق نشدي ... زنداني زندان دقايق نشدي ...

وقتي که مرا از دل خود مي راني ... يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ...

زرد است که لبريز حقايق شده است ...تلخ است که با درد موافق شده است ..

. شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي ... پاييز بهاريست که عاشق شده است

ازم پرسيد بخاطر کي زنده هستي؟ با اينکه دوست داشتم با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو"، بهش گفتم: "بخاطر هيچکس". پرسيد: پس بخاطر چي زنده هستي؟ با اينکه دلم داد ميزد "به خاطر دل تو"، با يه بغض غمگين بهش گفتم: "بخاطر هيچي". ازش پرسيدم: تو بخاطر چي زنده هستي؟ در حاليکه اشک تو چشمش جمع شده بود، گفت: بخاطر کسي که بخاطر هيچ زندست

دو نفر که همديگر را خيلي دوست داشتند و يک لحظه نمي توانستند از هم جدا باشند، با خواندن يک جمله معروف از هم جدا مي شوند تا يکديگر رو امتحان کنند و هر کدام در انتظار
ديگري همديگر را نمي بينند. چون هر دو به صورت اتفاقي و به جمله معروف ويليام شکسپير بر مي خورند: « عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت، مال تو است و اگر برنگشت از قبل هم
مال تو نبوده


فقط کسي معني دل تنگي را درک مي کند که طعم وابستگي را چشيده باشد پس هيچوقت به کسي وابسته نشو که سر انجام آن وابستگي دلتنگيست


هرگز حسرتي در هيچ کجاي دنيا اين چنين يکجا جمع نمي شود که در همين سه واژه کوتاه : اون دوستم ندارد ...


توي زندگي 3 راه رو دنبال كن : 1- دوست داشتن براي يك تجربه 2- عاشق شدن براي يك هدف 3- فراموش كردن رو براي قبول واقعيت


نمي دانم چرا اين گونه هست؟

وقتي نگاه عاشق کسي به توست مي بيني

اما،دلت بسته به مهر ديگري است.

بي اعتنا مي گذري وعاشقانه به کسي مي نگري...

که دلش پيش تو نيست.


گرصدسال پس ازمرگم قبرم رابشکافي وهنوزقلبم وجودداشته باشدخواهي ديد که روي آن نوشته شده است فقط تورادوست دارم


عشق از 'دوستی' پرسید : تفاوت من و تو در چیست؟ ' دوستی' گفت: من افراد را با سلامی به هم آشنا می کنم تو با نگاهی.... من آنها را با دروغی از هم جدا میکنم اما تو با مرگ

سرنوشت یه روز آبی ما رو با هم آشنا کرد!!!!!!!!